Sandıklı’da doğmuştur. Âlim bir kişidir. Şâir olduğu da bilinmektedir. Ancak, biz sadece bir kıt’asını elde edebildik. Şiirlerinde “Mahfi” mahlasını kullanmıştır.
Şeyh Ramazan 1616 yılında İstanbul’da ölmüş ve ‘Koca Mustafa Paşa’ dergâhına gömülmüştür.
Elimizde bulunan kıt’ası şudur:
MAHFİ bugün iz gözleyüp
Girdi yola aşk özleyüp
Aşıklara cem eyleyüp
NOT:Bu bölümde yer alan biyografiler; İrfan Ünver Nasrattınoğlu'nun "Afyonkarahisar, Şair ve Yazarları" kitabından alınmıştır.18. Yüzyıl şairidir. Yaşantısı hakkında yeterli bilgi edinilememiştir. Nerede doğmuştur, doğum tarihi nedir ve Sandıklı’ya nereden gelmiştir, kesinlikle bilinmemektedir.
Şair Şeyh Safai’nin Bolayır’dan Sandıklı’ya gelmiş olduğu ve uzun süre Sandıklı’da yaşadıktan sonra burada öldüğü söylenmektedir.
Şair ruhlu ve tasavvuf ilmine vakıf bulunan Şeyh Safai 1758 yılında Sandıklı’nın Karadirek(Gılandıras) bucağında ölmüş ve buraya gömülmüştür.
Şairin, basılı bir eseri veya divanı olup olmadığı bilinmemektedir. Ancak, elde bir çok şiirleri vardır:
İLAHİ
Garibim şu diyâr içre beni sarar olmaz
Acep bigeneyim bunda bana kimse yâr olmaz
Yanar âşık ayrı nice bağ ihsanına cananın
Gire gör ravz-ı aşka bu gülşende yanar olmaz.
Deva olmaz bana asla cemalin hastayım ben
Firaşi dert âşkına düşenlere tımar olmaz
Hudadan ger nazar ermezse lutfeyle bize anda
Benim gibi günahkara biriyin hiç itibar olmaz
Göçelim gel bakaya ey SAFAYİ dar-ı rıhketten
Bilirsin kim konan göçer menazilde karar olmaz.
SEHER VAKTİ
Seher vakti gözün uyar
Sana ihsan eder settar
Dil-i candan ona yalvar
Uyan vakti seherlerde
Seher vakti uyan canı
Dilim zikir ede süphanı
Ararsan derde dermanı
Uyan vakti seherlerde
Seher vakti uyananı
Hüda sever o cabnanı
Erişip lütfü rabbani
Uyan vakti seherlerde
Seher vakti kim uyanır
Tecelli nura boyanır
Varır arşa dayanır
Uyan vakti seherlerde
Seher vakti başın kaldır
Vücüdunu nura daldır
SAFAYİ bu güzel haldir
Uyan vakti seherlerde
MANZUME
Evliyanın yolu âyin bu adet kanun efkan imiş
Terk edenler cümle varın aleme sultan imiş
Arifi ilah değil anlarki nefsini bilmedi
Ol kuman-ı zan içinde daima hayran imiş
Eyle tevhit muhteden müzakka zikr ile
Ehli inkar kaldı şöyle mürşidi şeytanimiş
Ko inadı eyle ikrar hak tarika gir yürü
Münker olup aşkı hakkı bilmeyen hayvanimiş
Nice inkar ide hakkı muddeiler göz göre
Afitaptan ol iyandır göz süze bühtan imiş
Ol yedi bahri fena derya değil anlar isen
Vasfa gelmez bahri aşkile gatrası umman imiş
Ey SAFAYİ gel bu sırrı cahile etme beyan
İş bu insan bilmediği nesneye düşman imiş
NOT:Bu bölümde yer alan biyografiler; İrfan Ünver Nasrattınoğlu'nun "Afyonkarahisar, Şair ve Yazarları" kitabından alınmıştır.
Sandıklı’nın Ece mahallesi eşrafından Müminzadeler’dendir.Asıl adı “Mehmet”tir. Şiirlerinde “Fikri” mahlasını kullandığı için bu adla ün yapmıştır.
Fikri 1844 yılında Sandıklı’da doğdu.
1876 yılında Yedek Subay olarak “Pelevne Savaşı”na katıldı.Bozgundan sonra kaçarak İstanbul’a geldi ve bir süre “Acem Han”da kaldı.
Daha sonra Dinar’da öğretmenlik yaptı. Tarikata katıldı. Bundan sonrada divanını yazmaya başladı. Alfabe sırasıyla yazmış olduğu divanın Dinar’da “Emeksizoğlu Hasan Efendi”de olduğu söylenmektedir. Bu zat divanı bastırmamıştır, şairinin el yazısı ile muntazam bir şekilde yazdığı müsvettelerin ne olduğu ise bilinmemektedir.
Sandıklılı Fikri’nin şiirleri Yunus’tan aldığı ilhamla yazmıştır.
Duyguları ilahidir..
En önemli özelliği ise,şiirlerinde ‘Afyon’a has kelimeler’ kullanmasıdır.
1904 yılında Dinar’da vefat etmiştir.
D İ V A N I N D A N P A R Ç A L A R
1
Şunda bir canana gönül düşürdüm
Almadı gönlümü almayıp gider
Aşk ile divane olup şaşırdım
Kalmadı hiç aklım kalmayıp gider
2
Kurbandır vücüdum anın yolunda
Nev’i muhabbeti çoktur kolunda
Gözüm yok cihanın cife yolunda
Gelmez hatırıma gelmeyip gider
3
Ateş derdime bir deva olmaz
Zikirsiz bir vakit yaram onulmaz
Döktüğüm gözyaşı hesaba sığmaz
Gülmez kara bahtım gülmeyip gider
4
Zahir hemin özün hebaya salmaz
“Hüvelbaki” gayrı kimseler kalmaz
FİKRİ SANDIKLILI’yı kıymetin bilmez
Bilmedi kadrini bilmeyip gider
5
Dünyada ölümü kimse istenez
Elde irade yok çaresiz gider
Oraya gidenler vücut beslemez
Yalnız gömülmeye parasız gider
6
Orada bilmezler kışlık azığı
Kabirdedir kıyametin kazığı
Acımazlar sana kim der yazığı
Karanlık toprağa çırasız gider
7
Orada ekleder seni haşerat
Üzerinde biter nebatat
Hüsnü amel kazan bulursun necat
Karanlık yola mostrasız gider.
8
O yollarda pazr ahzu ita yok
Bir kimseden sana zerre vefa yok
Âmeline göre orda ceza çok
Necat bulan nadir yarasız gider.
9
Bin üç yüz iki de kırk bir yaşına
Girip FİKRİ yazdı hece taşına
Çekecekler bir bir mizan başına
Terazi ağarsa tarasız gider.
KIT’A
Acep toprağımız bir testici destisinde geçseydi
Kimin testi,kimin bardak yapardı kimimizi hap
Biliyorken fikir yanında bu madut cevheri mevcut
Hezar kıl şükrünü vermiş sana aşk bir elkap.
G Ö N Ü L
Gönül hakkın yapısı
Gönül rıza kapısı
Bağı irem kokusu
Lutfi hüdadır gönül.
Kimseyi görme hakir
Sevgilidir ol fakir
Gaflete olma esir
Gizli rızadır gönül.
Gönüldür hakka mesken
Çün hak açtı yelken
Dostunu celb ederken
Cana safadır gönül
Kim ki bu gönlü ola
Rızai hakkı bula
Her işi asan ola
Derde devadır gönül
NOT: Buradaki bilgilerin tamamı İrfan Ünver Nasrattınoğlu’nun yazdığı “Afyonkarahisar şair ve yazarları” isimli eserden alıntılanmışıtır.
Sandıklı’da doğmuştur. İlçe eşrafından Çakalzade’lerdendir. Babasını küçük yaşta kaybetmiştir. Tahsilini Darüşşafaka’da yapmıştır. Çeşitli devlet memurluklarında bulunduktan sonra. P.T.T Müdürlüğü'nden emekli olmuştur.
Mehmet Emin Çakıroğlu, Fransızca bilir, zeki, iyi karakterli çevresi tarafından sevilen bir kişidir.
Şiirlerlerinde NAMİ mahlasını kullanan Çakıroğlu’nun basılı bir eseri olmamasına rağmen, yazdığı şiirlerle çevresinde ün yapmış ve şiirleri bir çok sanat dergilerinde yayınlanmıştır. Ayrıca bazı şiirleri bestelenmiştir..
Aşağıya güzel bir manzumesini alıyoruz:
M A N Z U M E
Temammül kalmadı tende Feleğin cevri yetmez mi
Hususu lutfi ihsani acep bir gün erişmez mi
Ne çekti Ademü Havva Felekten etmedi şekva
Kurulmuş bir dolap amma görenler hayret etmez mi
Seherde açılır güller öter şevkile bülbüller
Bilirmisin neler söyler bu gam bir lahza yetmez mi
Girer pervane devrane atılır şemi suzane
Yanar bişare merdane ne hikmettir bilinmez mi
Doğar hurşid güler yüzler fusunkardır güzel sözler
Sunar peymaneyi saki yakar bilcümle aşşakı
Cihanda aşk kalur baki bu şerbetten içilmez mi
Nedir NAMİ feryadın Muhammed aşkile bünyadın
NOT: Bu bölümde yer alan biyografiler; İrfan Ünver Nasrattınoğlu'nun "Afyonkarahisar, Şair ve Yazarları" kitabından alınmıştır. ŞEYH HAMZA: 18.yüzyılda yaşamış ve döneminin sayılı şairlerinden olup, leblebiciler loncasının piri olduğu kabul edilir.
ŞEYH SAFA: İlmi tasavvufa aşina olan Şeyh Safa, yazdığı manzumelerle halk arasında geniş bir yer bulmuştur.
ŞAİR MEHMET FİKRET: Birinci Dünya Savaşı sırasında ölmüştür. Mezarı hakkında fazla bir bilgi yoktur.
MEHMET EMİN ÇAKIROĞLU: Darüşşafaka mektebinde tahsil görmüş, Fransızcayı iyi bilen, "Nami" mahlasıyla anılan bir şairimizdir.
FİKRİ: Asıl ismi Mehmed, mahlası ise "Fikri"dir. Dinar'da muallimlik etmiş, şiirlrini aruz ve hece vezniyle yazmıştır.
RSS Feed (xml)